مرگ‌وار

در کنار تخیلش
به خواب می‌روم
و دلم
از خلوت مرگ‌وارش
ترک برمی‌دارد…

مریم شجاعی، جایی پشت خنده‌ها، ص۱۳

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *