به مهربانی نگاهت آغشتم که تاج زرینش، چون آفتاب، از رخنهی شبناک اندیشه عیان بود.
مهناز رضایی، پچپچه، ص۱۶۶
نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخشهای موردنیاز علامتگذاری شدهاند *
دیدگاه *
نام *
ایمیل *
وب سایت
ذخیره نام، ایمیل و وبسایت من در مرورگر برای زمانی که دوباره دیدگاهی مینویسم.
اگر کسی به نظر من پاسخ داد از طریق ایمیل به من اطلاع دهید.
