تآتر هنری جبنده و جاندار است، با چندوچون آن میبایسا روی صحنه، یا هرگونه رویدادگاه دیگرش، و بهطور تنبهتن درآویخت، تا جسم و جانش را به پوست و خون دریافت و شناخت.
بهمن فرسی، مقدمهی ترجمهی نمایشنامهی «سرزمین انقلاب»، سینما و ادبیات، ش۴۶، ص۲۱۰
منو