بارهاوبارها تودههای متلاطم از هم میپاشید و من بر پهنهای نیلگون و در بطن ژرفایی خیره درمینگریستم که به خیالم زمین، هزارخمی بود سیاه و رخنهناپذیر.
و. گ. زیبالت، حلقههای زحل، ترجمهی پویا رفویی، ص۲۷
نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخشهای موردنیاز علامتگذاری شدهاند *
دیدگاه *
نام *
ایمیل *
وب سایت
ذخیره نام، ایمیل و وبسایت من در مرورگر برای زمانی که دوباره دیدگاهی مینویسم.
اگر کسی به نظر من پاسخ داد از طریق ایمیل به من اطلاع دهید.