تنگامه

می‌دیدم فقط یک آرمین است که می‌تواند توی آن تنگامه به دادم برسد، که شریک غم‌های من بود و متأسفانه وضع خوبی هم نداشت.

اکبر رادی، شب روی سنگفرش خیس، ص۷۸

دیدگاهتان را بنویسید لغو پاسخ