خودبوده

…این یک نثر بدیع و خودبوده‌ای است که از آن بوی خام و روستاهای خاور ایران و نوای غم‌آور جان‌های سرکوفته شنیده می‌شود.

احسان طبری، مسایلی از فرهنگ و هنر و زبان، ص۹۵

دیدگاهتان را بنویسید لغو پاسخ