خسته‌پر

چو مرغ از لب بام انس، ای ادیب
دل‌افسرده و خسته‌پر می‌روم

-ادیب برومند، گلهای موسمی، ص۵۷

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *