شولاوش

به همین ابر که از شادی و شیدایی
شعله افتاده شولاوَشِ خاکستری‌اش،
مهر می‌تابد از آن جا که تو می‌آیی..

محسن صلاحی راد، خسروان نوخسروانی، ص۱۱۰

دیدگاهتان را بنویسید لغو پاسخ