کورانه

از جگری یگانه با نهاد جهان

آوازی برآید

که کور را بینا کند

تا ببیند ذات دهشت را

در جامه‌ها و جان‌ها

که شنیده بود به رؤیای کورانه

و ندیده بود تا امروز

منوچهر آتشی، گندم و گیلاس، ص۴۷

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *